Agihan korban

 *SINAR ISLAM.*

(Jln ke Jannah).

*PEMBAHAGIAN DAGING KORBAN.*

▪️Stiap unta, lembu, biri2 @ kmbing akan dibahagikn pd *3 bhg.* Stiap bhg ini *tidak* mnerima kuantiti yg *sama.* Jadi kena brhati2 dlm mnentukn pbahagian daging ini spaya kita *tak trambil hak org lain.* Trutama mreka yg *tiada ilmu* sbaliknya hanya mndgr shj dr pgurusn korban iaitu AJK msjid @ sbginya.

*Pecahn stiap bhg.*

▪️Utk stiap bhg pecahnnya adalh spt brikut:

a) Pserta korban ialah stiap org yg mgambil bhg iaitu *7 org* bagi stiap lembu. Hak bagi stiap pserta ialah daging shj *1/3 bhg.* Semua bhg slain daging iaitu hati, limpa, kpala & lain2 *(diprsetujui* antara 7 org pserta). Jadi slain 7 org ini, sesiapa pn *tak blh ambil* organ2 lain ini kcuali *diredhai* oleh 7 org pserta trsebut. Organ2 semuanya adalh *milik 7 org pserta korban.*

b) Bhg ke-2 ialah *fakir miskin.* Hak bagi fakir miskin ialah bhg daging shj *1/3 bhg.* Sbg cth jika seorg shj fakir miskin, semua *1/3 hak bliau.* Jika ada 10 ekor skalipun, *1/3 bhg dr 10 ekor* adalh milik bliau. Bliau jika brhak *mjual* daging trsebut jika bliau ingin mjualnya.

c) Bhg ke-3 ialah *org awam.* Trmasuk tukang lapah, tukang potong, tukang buat kerja & sbginya. (Tidak atas dasar *upah).* Bhg mreka hanyalh daging shj *1/3 bhg.* Slain dr itu mreka *tak blh ambil.* Itu bukan hak mreka. Organ lain itu hanya dibenarkn ambil jika tlh *diredhai* oleh 7 org pserta korban tadi. Baik itu adalh serba sdikit tentg pbahagian daging korban. 

*Cara prlaksanaan.*

 1. *Asingkn kumpulan.* Cth, jika ada 10 ekor lembu utk korban, *asingkn* stiap lembu satu kumpuln. Stiap kumpulan ini *tidak blh bcampur.* Semuanya perlu diuruskn oleh kumpulan ini shj. Ini bagi memastikn lembu 1 *tidak bcampur* dgn lembu 2. Lembu 2 tidak bcampur dgn lembu 3 & sterusnya. Sbaik2nya, lantik stiap kumpuln utk dr mula hingga slesai utk lembu mreka shj.

 2. Agihkn pd *pserta korban.* Setlh siap mlapah, agihkn *1/3 bhg* daging & organ2 lain pd *pserta korban* mgikut lembu masing2. Bila dah buat kumpuln spt tadi. Jadi senanglh nak agih daging. Stiap pserta kenal lembu masing2. Jadi pgagihn utk stiap pserta akan jadi *tepat.* Cth, jika lembu 1 berat daging bagi *1/3 bhg ialah 70 kilo.* Jadi stiap org akan dpt *10 kilo.* Lembu 2 jika berat daging bagi *1/3 bhg ialah 140 kilo.* Jadi stiap pserta akan dpt *20 kilo.* Bgitulah sterusnya.

 3. Campurkn *semua daging.* Setlh siap agihn pd 7 pserta mgikut lembu, barulh dibolehkn *campur semua baki* daging dr *10 ekor* lembu. Masa ini dah tak perlu risau trcampur lagi sebab memang baki ini utk dibahagikn pd baki *2/3 bhg* iaitu bhg *fakir miskin & org awam (Org kaya).*

 4. Agihkn pd *fakir miskin.* Kmdian barulh diagihkn pd *1/3 fakir miskin.* Jika seorg shj pn fakir miskin yg ada. Seorg itulh yg akan dpt *semua bhg.* Cth, jika 1/3 bhg daging lembu sberat *100 kilo.* Jadi 100 kilo ini adalh *milik fakir miskin.* Tapi pgurusn blh brbincang dgn fakir miskin. Samada fakir miskin nak ambil *semua @ nak ambil sdikit shj.* Jika fakir miskin *redha* maka blh diambil bhg fakir miskin trsebut.

 5. Agihn hadiah pd *org awam.* Yg trakhir ialah bhg hadiah pd *org awam (Org kaya).* Ini trmasuklh org yg *buat kerja, pduduk kmpung & AJK msjid.* Brapa yg tinggal itulh dibahagikn samarata antara semua. Utk mgtahui lbh lanjut disarankn anda rujuk dgn ustaz ditempat anda. Ambil masa utk blajar krn takut kita trambil *hak org lain.* Bila dah trambil hak org lain, ianya *tidak halal* utk kita. Wallaahua'lam.

Terlebih rakaat

 *👳🏻‍♀️...Usik-usik*

*Sebelum Tidur...🥱*

*اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيَّدِنَا مُحَمَّدٍ*

*وَعَلَی آلِ سَيَّدِنَا مُحَمَدٍ   ﷺﷺﷺ*

*Kalau kita solat berasaskan ilmu, kita faham apa yang kita buat, kenapa kita buat, dan apa maksud setiap gerakan & bacaan. Bukan sekadar ikut-ikut pergerakan saja tanpa ada rasa dan kesedaran. Moh kita cerita:*

*Weh… semalam satu surau terus jadi huru-hara senyap sebab Tok Imam tiba-tiba bangun rakaat KELIMA masa solat Zohor 😭*

*Makmum semua dah duduk tahiyyat akhir dah ni… sekali imam steady berdiri macam takde apa jadi.*

*Yang belakang mula panik,* *“Subhanallah… Subhanallah…” tapi Tok Imam buat muka tenang teruskan jugak.*

*Lepas tu terus jadi dua puak dalam surau 😭 satu ikut imam bangun sekali… satu lagi terus bagi salam tinggal imam sorang-sorang dekat depan.*

*Dan part paling lawak…rupa-rupanya DUA-DUA cara tu bukan yang paling tepat... 😭*

*Puak pertama:*

*“Imam kena ikut…”*

*Terus bangun sekali ikut rakaat kelima.*

*Puak kedua pula dah panic.*

*“Eh tak boleh ni…”*

*Terus mufaraqah.*

*Baca tahiyyat sendiri.*

*Bagi salam sendiri-sendiri.*

*Kalau tengok CCTV surau masa tu memang kelakar.*

*Separuh berdiri.*

*Separuh duduk.*

*Masing-masing dalam kepala:*

*“Ya Allah yang mana satu betul ni…”*

*Dan part paling menarik…*

*Ramai rupanya tak tahu hukum sebenar.*

*Kalau kita DAH YAKIN imam terlebih rakaat…*

*Kita TAK BOLEH ikut sekali.*

*Kalau ikut jugak dengan sengaja…*

*Solat boleh jadi tak sah.*

*Maksudnya…*

*Puak yang bangun ikut imam tu sebenarnya salah... 😭*

*Tapi…*

*Yang mufaraqah terus bagi salam tu pun bukan “best answer” sangat.*

*Sebab memang sah…*

*Tapi ada pendapat kata dia terlepas pahala berjemaah sebab dah “cerai” dari imam.*

*Haa…Masa ni ramai terus blur.*

*“Jadi nak buat macam mana sebenarnya?”*

*Jawapan paling cantik sekali…*

*Makmum patut KEKAL duduk tahiyyat.*

*Jangan ikut imam berdiri.*

*Tapi jangan terus mufaraqah juga.*

*Tunggu je imam habiskan rakaat kelima dia.*

*Bila imam salam…*

*Kita salam sekali.*

*Ha…Barulah solat sah.*

*Pahala jemaah pun dapat.*

*Jujur…*

*Benda macam ni nampak kecil.*

*Tapi sebenarnya ramai orang tak tahu.*

*Sebab kita selalu dengar:*

*“Imam kena ikut…”*

*Sampai lupa... Dalam fiqh ada situasi tertentu yang makmum TAK BOLEH ikut imam bila jelas imam tersilap.*

*Dan benda ni sebenarnya mengajar satu benda besar juga. Tak semua yang depan tu betul sepanjang masa.*

*Dan tak semua yang tegur tu derhaka.*

*Kadang dalam hidup pun sama.*

*Ada masa kita kena hormat pemimpin.*

*Tapi ada masa…*

*Kalau jelas benda tu salah, kita tak boleh ikut membuta tuli.*

*Apa pun…*

*Respect dekat makmum yang berani tegur.... Sebab ramai sekarang…Imam tersalah rakaat pun takut nak bunyi*

*“Subhanallah” 😭*

*Korang pernah tak jadi situasi macam ni dekat surau atau masjid?*

*Dapat sesuatu? Boleh kongsikan & sebarkan untuk manfaat bersama.*

*#Selamat Malam..💤*

*#Buat apa yang ALLAH suka*

*#Ambil Wuduk sebelum Tidur*

*#Doakan Saya, Maafkan Saya*

*💚Allah*

*💚Muhammad SAW*

Sejarah perak

 "J.W.W. Birch Bukan Mangsa Teraniaya! Ini Kisah Residen Biadap Yang Suka Pijak Agama Dan Adat Bangsa Kita!" 

Bertahun-tahun lamanya nama Pasir Salak dicop oleh buku sejarah penjajah sebagai lokasi orang Melayu bertindak ganas dan kejam. Naratif Mat Salleh selalu main sentimen seolah-olah J.W.W. Birch ini pegawai suci yang datang nak majukan Perak tetapi mati katak dibunuh masa tengah mandi.

Kepala otak dia! Kita dah kena tipu hidup-hidup dengan wayang penjajah. Mari sini aku bongkarkan siapa sebenarnya James Wheeler Woodford Birch. Dia bukan wira malang. Dia adalah penceroboh paling biadap yang pernah jejak kaki di bumi Perak!

Ceritanya bermula selepas Perjanjian Pangkor 1874. Birch dihantar sebagai Residen British pertama ke Perak. At atas kertas, tugas dia cuma sebagai penasihat kepada Sultan Abdullah. Nasihat tau, bukan memerintah!

Tetapi apa si Mat Salleh ni buat bila sampai sahaja di Perak? Dia berlagak macam dia raja yang punya kuasa mutlak! Paling menyakitkan hati, dia ni sepatah haram bahasa Melayu pun tak tahu.

Macam mana kau nak jadi penasihat kepada Sultan Abdullah kalau bahasa bangsa baginda pun kau tak reti nak cakap? Ini bukti awal dia tak ada rasa hormat langsung pada budaya tempatan.

Kekurangajaran Birch tak berhenti setakat itu. Dia mula rampas hak mengutip cukai daripada Sultan Abdullah dan pembesar tempatan. Bagi orang Melayu masa tu, hak kutip cukai ni lambang kedaulatan di tanah sendiri. Bila Birch rampas hak tu, dia sebenarnya tengah pijak maruah Dato' Maharaja Lela dan pembesar lain.

Mesti ada geng palatao sejarah yang akan masuk campur dan cakap, "Eh, Birch dibunuh sebab dia nak hapuskan sistem hamba abdi. Pembesar Melayu marah sebab hilang hamba. Birch tu hero kemanusiaan la!"

Baca buku sejarah tu kasi habis! Birch bukannya suci sangat. Dia langgar Perjanjian Pangkor yang terang-terang sebut Residen tak boleh sentuh hal agama dan adat Melayu. Sistem hutang masa tu terikat rapat dengan struktur ekonomi serta adat tempatan. Dia main semberono hapuskan tanpa sebarang rundingan dengan tuan empunya kawasan. Paling menjijikkan, ada rekod sejarah merekodkan dia suka lindungi dan sembunyikan hamba-hamba perempuan di rumahnya. Kemanusiaan apa kalau perangai macam tu?

Birch juga dengan bongkaknya paksa Sultan Abdullah menyerahkan kuasa pentadbiran kepada British. Dia siap ugut dan malukan baginda di hadapan khalayak ramai. Tetamu jenis apa yang masuk rumah orang lepas tu ugut tuan rumah?

Jadi kau rasa orang Melayu nak duduk diam sahaja ke bila maruah agama dan bangsa dipijak-pijak macam tu?

Sebab itulah berlakunya peristiwa berdarah di Pasir Salak pada 2 November 1875! Dato' Maharaja Lela, Pandak Endut dan Si Putum bukan bertindak sebab mereka ni pengganas gila darah. Mereka bertindak sebab kesabaran dah sampai ke kemuncak.

Bila Si Putum mendaratkan lembing ke tubuh Birch yang tengah mandi di rumah rakit tu, ia adalah hukuman mati yang adil untuk seorang penjajah yang melampaui batas!

Tetapi British punya licik, mereka guna kes kematian Birch ni sebagai tiket untuk gantung Dato' Maharaja Lela dan buang negeri Sultan Abdullah ke Pulau Seychelles. Mereka acah-acah jadi mangsa kononnya pegawai mereka dibunuh tanpa belas kasihan. Padahal hakikatnya, Birch yang cari pasal dahulu!

Tolonglah ubah cara kita baca sejarah. Jangan sesekali rasa simpati pada penjajah yang mati di tanah kita. Birch tu cuma perompak bersut putih yang angkuh. Kematian dia adalah bayaran tunai untuk sifat biadap dia yang tak reti nak hormat tuan rumah. Bangkitlah orang Melayu. Agungkan wira kita yang berani melawan dan bukannya menangisi penjajah celaka!

Srikandi Sarah

Poster

 Afzan Shaari Pertanyaan yang sangat kritis dan bagus daripada anak boh. Bochil sekarang memang tajam pemerhatian mereka.

Dalam bahasa yang mudah difahami, ini 3 sebab utama 

1. Kenapa mesti ada muka Cikgu?

Cikgu tu "Hero" Sekolah: Sama macam poster filem Avengers atau Upin & Ipin yang ada gambar watak utama, poster Hari Guru pun letak gambar cikgu sebab cikgulah "watak utama" dan hero pada hari tersebut.

Tanda Penghargaan: Bila kita letak gambar wajah seseorang dengan kemas dan segak, itu tanda kita hormat dan hargai pengorbanan mereka. Ia membuatkan cikgu rasa dihargai selepas lelah mengajar sepanjang tahun.

 2. Kenapa Ada Tema aka tagline?

Macam tagline "Kimi-A! itu M U D A H   ان شاءالله A", tema  hari guru tahun ni "Guru Bitara Nadi Negara" sebagai pembakar semangat. Ia adalah matlamat atau impian yang semua cikgu mahu capai bersama-sama untuk bantu para pelajarnya.

Supaya Senang Ingat:

Slogan yang pendek dan padat membantu semua orang (ibu bapa, murid, dan masyarakat) faham apa fokus utama pendidikan pada tahun tersebut dalam satu ayat sahaja.

Gabungan Gambar + Kata-kata: Gambar menarik perhatian mata untuk melihat, manakala kata-kata pula memberi pesanan kepada hati. 

Bila digabungkan, barulah poster itu jadi lengkap, hidup, dan memberi inspirasi kepada sesiapa yang memandangnya.

Gitew

Abdul rahman bin Auf

 "Abdul Rahman bin Auf: Antara 10 Yang Dijamin Syurga. Kisah Jutawan Yang Menangis Kerana Kekayaannya." 

Ketakutan paling aneh dalam sejarah manusia mungkin milik susuk tubuh ini.

Ketika orang lain sanggup bergadai nyawa memburu harta, beliau menangis teresak-esak setiap kali melihat kekayaannya bertambah.

Padahal, beliau bukanlah calang-calang individu.

Namanya gah terpahat sebagai salah seorang daripada "Al-Asharah Al-Mubashsharun bil-Jannah" (10 Sahabat Dijamin Syurga).

Beliau memegang status V.I.P akhirat, manakala di dunia pula beliau merupakan manusia paling kaya di kota Madinah.

Namun, Abdul Rahman bin Auf tidak pernah lena tidur di atas timbunan hartanya.

Kekayaan luar biasa ini tidak datang bergolek.

Semasa peristiwa Hijrah, Abdur Rahman telah meninggalkan segala empayar perniagaannya di Makkah demi menyahut seruan Allah dan Rasul-Nya.

Beliau tiba di Madinah sehelai sepinggang, tanpa wang waima satu dirham.

Melihat keadaan itu, Rasulullah SAW telah mempersaudarakan beliau dengan seorang hartawan Madinah (daripada golongan Ansar) bernama Sa’d bin Ar-Rabi’.

Atas dasar ukhuwah Islam yang sangat tulus, Sa'd menawarkan separuh daripada seluruh hartanya secara percuma kepada Abdul Rahman.

Jika kita berada di tempatnya, tawaran itu ibarat durian runtuh yang tidak mungkin dilepaskan.

Tetapi Abdur Rahman menolaknya dengan penuh adab.

Beliau hanya tersenyum dan membalas, "Semoga Allah memberkati keluarga dan hartamu.

Tunjukkan sahaja kepadaku di mana letaknya pasar." 

Bermula dari bawah dengan hanya berniaga keju dan mentega di pasar, perniagaan Abdur Rahman berkembang pantas.

Apa sahaja perniagaan yang disentuhnya pasti bertukar menjadi keuntungan.

Pernah pada suatu ketika, seluruh bumi Madinah bergegar dengan bunyi bising.

Rupa-rupanya, satu kafilah dagang gergasi milik Abdul Rahman yang membawa ratusan ekor unta sarat dengan barang dagangan baru sahaja tiba dari Syam.

Melihat peluang keemasan itu, saudagar-saudagar Makkah dan Madinah berlumba-lumba datang kepada beliau.

Mereka menawarkan keuntungan berlipat kali ganda semata-mata untuk memborong keseluruhan barang dagangan tersebut.

Tetapi jawapan Abdul Rahman membuatkan semua saudagar besar itu terkejut.

"Aku sudah jumpa pembeli yang berani menawarkan keuntungan yang jauh lebih besar. Pembeli itu menawarkan keuntungan sepuluh kali ganda, malah sehingga 700 kali ganda daripada modal."

Para pedagang itu kebingungan. Siapa di Madinah yang mempunyai wang tunai sebanyak itu untuk membayarnya?

Abdur Rahman sebenarnya merujuk kepada janji Allah SWT menerusi Surah Al-Baqarah (ayat 261).

Tanpa teragak-agak, beliau terus mendermakan kesemua ratusan ekor unta tersebut berserta seluruh muatannya di jalan Allah untuk kegunaan umat Islam.

Meskipun tangannya ligat menderma dengan jumlah yang tidak masuk akal, kekayaan Abdul Rahman terus bertambah dan bertambah. Hal inilah yang paling menakutkan beliau.

Beliau sangat risau jika kemewahan dunia yang melimpah-ruah ini merupakan "pendahuluan" ganjaran kepada pahala akhiratnya, menyebabkan beliau muflis di hadapan Allah kelak.

Satu peristiwa yang sangat meruntun jiwa berlaku ketika beliau sedang berpuasa.

Apabila tiba waktu berbuka, hidangan makanan yang sangat enak diletakkan di hadapannya.

Secara tiba-tiba, air mata Abdul Rahman mengalir deras membasahi pipi.

Beliau tidak menyentuh makanan tersebut, sebaliknya beliau menangis teresak-esak mengenangkan rakan-rakan seperjuangannya yang telah gugur.

Sambil merenung makanan itu, beliau berkata, "Mus'ab bin Umair telah terbunuh dan beliau jauh lebih baik daripadaku. Ketika beliau dikafankan, beliau hanya dibalut dengan sehelai kain yang pendek. Jika kepalanya ditutup, kakinya terdedah. Jika kakinya ditutup, kepalanya pula terdedah."

Abdur Rahman menyambung lagi dalam esakannya, "Hamzah juga telah terbunuh dan beliau jauh lebih baik daripadaku. Kemudian dunia telah dibentangkan kepada kita dengan segala kemewahannya. Aku benar-benar takut jika pahala kebaikan kita telah disegerakan (dihabiskan) di dunia ini."

Abdur Rahman akhirnya bangun dan meninggalkan hidangan berbuka puasa itu kerana jiwanya terlalu sedih untuk menjamah kemewahan tersebut.

Kisah Abdur Rahman bin Auf memberikan satu tamparan yang sangat kuat kepada kita.

Hari ini, manusia sanggup bertelingkah, memfitnah dan memutuskan silaturahim demi merebut harta dunia yang tidak seberapa.

Namun bagi seorang sahabat Rasulullah SAW, kekayaan tidak pernah dibiarkan bersarang di dalam hatinya.

Harta itu hanya diletakkan di tapak tangannya, sedia untuk dilepaskan pada bila-bila masa demi cinta kepada Allah dan Rasul-Nya.